आचारखण्ड — Adhyaya 229

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे विष्णुभक्तिविवरणं नामाष्टाविंशत्युत्तरद्विशततमो ऽध्यायः श्रीगरुडमहापुराणम्- २२९ सूत उवाच । अशेषलोकनाथस्य सारमाराधनं हरेः । दद्यातु पुरुषसूक्तेण यः पुष्पाण्यप एव च

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍe viṣṇubhaktivivaraṇaṃ nāmāṣṭāviṃśatyuttaradviśatatamo 'dhyāyaḥ śrīgaruḍamahāpurāṇam- 229 sūta uvāca / aśeṣalokanāthasya sāramārādhanaṃ hareḥ / dadyātu puruṣasūkteṇa yaḥ puṣpāṇyapa eva ca

1.229.1

अर्चितं स्याज्जगदिदं तेन सर्वं चराचरम् । यो न पूजयते विष्णुं तं विद्याद्ब्रह्मघातकम्

arcitaṃ syājjagadidaṃ tena sarvaṃ carācaram / yo na pūjayate viṣṇuṃ taṃ vidyādbrahmaghātakam

1.229.2

यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम् । तं यो न ध्यायते विष्णुं स विष्ठायां क्रिमिर्भवेत्

yataḥ pravṛttirbhūtānāṃ yena sarvamidaṃ tatam / taṃ yo na dhyāyate viṣṇuṃ sa viṣṭhāyāṃ krimirbhavet

1.229.3

नरके पच्यमानस्तु यमेन परिभाषितः । किन्त्वया नार्चितो देवः केशवः क्लेशनाशनः

narake pacyamānastu yamena paribhāṣitaḥ / kintvayā nārcito devaḥ keśavaḥ kleśanāśanaḥ

1.229.4

उदकेनाप्यभावेन द्रव्याणामर्चितः प्रभुः । यो ददाति स्वकं लोकं स त्वया किं न चार्चितः

udakenāpyabhāvena dravyāṇāmarcitaḥ prabhuḥ / yo dadāti svakaṃ lokaṃ sa tvayā kiṃ na cārcitaḥ

1.229.5

न तत्करोति सा माता न पिता नापि बान्धवः । यत्करोति हृषीकेशः सन्तुष्टः श्रद्धयार्चितः

na tatkaroti sā mātā na pitā nāpi bāndhavaḥ / yatkaroti hṛṣīkeśaḥ santuṣṭaḥ śraddhayārcitaḥ

1.229.6

वर्णाश्रमाचारवता पुरुषेण परः पुमान् । विष्णुराराध्यते पन्था नान्यस्तत्तोषकारकः

varṇāśramācāravatā puruṣeṇa paraḥ pumān / viṣṇurārādhyate panthā nānyastattoṣakārakaḥ

1.229.7

न दानैर्विविधैर्दत्तैर्न पुष्पैर्नानुलेपनैः । तोषमेति महात्मासौ यथा भक्त्या जनार्दनः

na dānairvividhairdattairna puṣpairnānulepanaiḥ / toṣameti mahātmāsau yathā bhaktyā janārdanaḥ

1.229.8

सम्पदैश्वर्यमाहात्म्यैः सन्तत्या न च कर्मणा । विमुक्तैश्चैकता लभ्या मूलमाराधनं हरेः

sampadaiśvaryamāhātmyaiḥ santatyā na ca karmaṇā / vimuktaiścaikatā labhyā mūlamārādhanaṃ hareḥ

1.229.9