Adhyaya 36

षट्त्रिंशो ऽध्यायः जड उवाच स एवमनुशिष्टः सन् मात्रा संप्राप्य यौवनम् । ऋतध्वजसुतश्चक्रे सम्यग्दारपरिग्रहम्

ṣaṭtriṃśo 'dhyāyaḥ jaḍa uvāca sa evamanuśiṣṭaḥ san mātrā saṃprāpya yauvanam / ṛtadhvajasutaścakre samyagdāraparigraham

36.1

पुत्रांश्चोत्पादयामास यज्ञैश्चाप्ययजद्विभुः । पितुश्च सर्वकालेषु चकाराज्ञानुपालनम्

putrāṃścotpādayāmāsa yajñaiścāpyayajadvibhuḥ / pituśca sarvakāleṣu cakārājñānupālanam

36.2

ततः कालेन महता संप्राप्य चरमं वयः । चक्रे ऽभिषेकं पुत्रस्य तस्य रज्ये ऋतध्वजः

tataḥ kālena mahatā saṃprāpya caramaṃ vayaḥ / cakre 'bhiṣekaṃ putrasya tasya rajye ṛtadhvajaḥ

36.3

भार्यया सह धर्मात्मा यियासुस्तपसे वनम् । अवतीर्णो महारक्षो महाभागो महीपतिः

bhāryayā saha dharmātmā yiyāsustapase vanam / avatīrṇo mahārakṣo mahābhāgo mahīpatiḥ

36.4

मदालसा च तनयं प्राहेदं पश्चिमं वच । कामोपभोगसंसर्गप्रहाणाय सुतस्य वै

madālasā ca tanayaṃ prāhedaṃ paścimaṃ vaca / kāmopabhogasaṃsargaprahāṇāya sutasya vai

36.5

मदालसोवाच यदा दुः खमसह्यं ते प्रियबन्धुवियोगजम् । शत्रुबाधोद्भवं वापि वित्तनाशात्मसम्भवम्

madālasovāca yadā duḥ khamasahyaṃ te priyabandhuviyogajam / śatrubādhodbhavaṃ vāpi vittanāśātmasambhavam

36.6

भवेत्तत् कुर्वतो राज्यं गृहधर्मावलम्बिनः । दुः खायतनभूतो हि ममत्वालम्बनो गृही

bhavettat kurvato rājyaṃ gṛhadharmāvalambinaḥ / duḥ khāyatanabhūto hi mamatvālambano gṛhī

36.7

तदास्मात् पुत्र ! निष्कृष्य मद्दत्तादङ्गुलीयकात् । वाच्यं ते शासनं पट्टे सूक्ष्माक्षरनिवेशितम्

tadāsmāt putra ! niṣkṛṣya maddattādaṅgulīyakāt / vācyaṃ te śāsanaṃ paṭṭe sūkṣmākṣaraniveśitam

36.8

जड उवाच इत्युक्त्वा प्रददौ तस्मै सौवर्णं साङ्गुलीयकम् । आशिषश्चापि या योग्याः परुषस्य गृहे सतः

jaḍa uvāca ityuktvā pradadau tasmai sauvarṇaṃ sāṅgulīyakam / āśiṣaścāpi yā yogyāḥ paruṣasya gṛhe sataḥ

36.9

ततः कुबलयाश्वो ऽसौ सा च देवी मदालसा । पुत्राय दत्त्वा तद्राज्यं तपसे काननं गतौ

tataḥ kubalayāśvo 'sau sā ca devī madālasā / putrāya dattvā tadrājyaṃ tapase kānanaṃ gatau

36.10