पराशर उवाच —

प्रदोषार्धे कदाचित् तु रासासक्ते जनार्दने । त्रासयन् समदो गोष्ठम् अरिष्टः समुपागतः

pradoṣārdhe kadācit tu rāsāsakte janārdane / trāsayan samado goṣṭham ariṣṭaḥ samupāgataḥ

5.14.1

सतोयतोयदच्छायस् तीक्ष्णशृङ्गो ऽर्कलोचनः । खुराग्रपातैर् अत्यर्थं दारयन् वसुधातलम्

satoyatoyadacchāyas tīkṣṇaśṛṅgo 'rkalocanaḥ / khurāgrapātair atyarthaṃ dārayan vasudhātalam

5.14.2

लेलिहानः सनिष्पेषं जिह्वयौष्ठौ पुनः पुनः । संरम्भाविद्धलाङ्गूलः कठिनस्कन्धबन्धनः

lelihānaḥ saniṣpeṣaṃ jihvayauṣṭhau punaḥ punaḥ / saṃrambhāviddhalāṅgūlaḥ kaṭhinaskandhabandhanaḥ

5.14.3

उदग्रककुदाभोगः प्रमाणाद् दुरतिक्रमः । विण्मूत्रलिप्तपृष्ठाङ्गो गवाम् उद्वेगकारकः

udagrakakudābhogaḥ pramāṇād duratikramaḥ / viṇmūtraliptapṛṣṭhāṅgo gavām udvegakārakaḥ

5.14.4

प्रलम्बकण्ठो ऽतिमुखस् तरुघाताङ्किताननः । पातयन् स गवां गर्भान् दैत्यो वृषभरूपधृक्

pralambakaṇṭho 'timukhas tarughātāṅkitānanaḥ / pātayan sa gavāṃ garbhān daityo vṛṣabharūpadhṛk

5.14.5

सूदयंस् तापसान् उग्रो वनान्य् अटति यः सदा

sūdayaṃs tāpasān ugro vanāny aṭati yaḥ sadā

5.14.6

ततस् तम् अतिघोराक्षम् अवेक्ष्यातिभयातुराः । गोपा गोपस्त्रियश् चैव कृष्ण कृष्णेति चुक्रुशुः

tatas tam atighorākṣam avekṣyātibhayāturāḥ / gopā gopastriyaś caiva kṛṣṇa kṛṣṇeti cukruśuḥ

5.14.7

सिंहनादं ततश् चक्रे तलशब्दं च केशवः । तच्छब्दश्रवणाच् चासौ दामोदरमुखं ययौ

siṃhanādaṃ tataś cakre talaśabdaṃ ca keśavaḥ / tacchabdaśravaṇāc cāsau dāmodaramukhaṃ yayau

5.14.8

अग्रन्यस्तविषाणाग्रः कृष्णकुक्षिकृतेक्षणः । अभ्यधावत दुष्टात्मा कृष्णं वृषभदानवः

agranyastaviṣāṇāgraḥ kṛṣṇakukṣikṛtekṣaṇaḥ / abhyadhāvata duṣṭātmā kṛṣṇaṃ vṛṣabhadānavaḥ

5.14.9

आयान्तं दैत्यवृषभं दृष्ट्वा कृष्णो महाबलः । न चचाल ततः स्थानाद् अवज्ञास्मितलीलया

āyāntaṃ daityavṛṣabhaṃ dṛṣṭvā kṛṣṇo mahābalaḥ / na cacāla tataḥ sthānād avajñāsmitalīlayā

5.14.10

आसन्नं चैव जग्राह ग्राहवन् मधुसूदनः । जघान जानुना कुक्षौ विषाणग्रहणाचलम्

āsannaṃ caiva jagrāha grāhavan madhusūdanaḥ / jaghāna jānunā kukṣau viṣāṇagrahaṇācalam

5.14.11

तस्य दर्पबलं भङ्क्त्वा गृहीतस्य विषाणयोः । अपीडयद् अरिष्टस्य कण्ठं क्लिन्नम् इवाम्बरम्

tasya darpabalaṃ bhaṅktvā gṛhītasya viṣāṇayoḥ / apīḍayad ariṣṭasya kaṇṭhaṃ klinnam ivāmbaram

5.14.12

उत्पाट्य शृङ्गम् एकं तु तेनैवाताडयत् ततः । ममार सहसा दैत्यो मुखाच् छोणितम् उद्वमन्

utpāṭya śṛṅgam ekaṃ tu tenaivātāḍayat tataḥ / mamāra sahasā daityo mukhāc choṇitam udvaman

5.14.13

तुष्टुवुर् निहते तस्मिन् दैत्ये गोपा जनार्दनम् । जम्भे हते सहस्राक्षं पुरा देवगणा यथा

tuṣṭuvur nihate tasmin daitye gopā janārdanam / jambhe hate sahasrākṣaṃ purā devagaṇā yathā

5.14.14