Canto 1, Chapter 19

सूत उवाच महीपतिस्त्वथ तत्कर्म गर्ह्यंविचिन्तयन्नात्मकृतं सुदुर्मना: । अहो मया नीचमनार्यवत्कृतंनिरागसि ब्रह्मणि गूढतेजसि ॥ १ ॥

sūta uvācamahī-patis tv atha tat-karma garhyaṁvicintayann ātma-kṛtaṁ sudurmanāḥaho mayā nīcam anārya-vat kṛtaṁnirāgasi brahmaṇi gūḍha-tejasi

ध्रुवं ततो मे कृतदेवहेलनाद्दुरत्ययं व्यसनं नातिदीर्घात् । तदस्तु कामं ह्यघनिष्कृताय मेयथा न कुर्यां पुनरेवमद्धा ॥ २ ॥

dhruvaṁ tato me kṛta-deva-helanādduratyayaṁ vyasanaṁ nāti-dīrghāttad astu kāmaṁ hy agha-niṣkṛtāya meyathā na kuryāṁ punar evam addhā

अद्यैव राज्यं बलमृद्धकोशंप्रकोपितब्रह्मकुलानलो मे । दहत्वभद्रस्य पुनर्न मेऽभूत्पापीयसी धीर्द्विजदेवगोभ्य: ॥ ३ ॥

adyaiva rājyaṁ balam ṛddha-kośaṁprakopita-brahma-kulānalo medahatv abhadrasya punar na me ’bhūtpāpīyasī dhīr dvija-deva-gobhyaḥ

अद्यैव राज्यं बलमृद्धकोशंप्रकोपितब्रह्मकुलानलो मे । दहत्वभद्रस्य पुनर्न मेऽभूत्पापीयसी धीर्द्विजदेवगोभ्य: ॥ ३ ॥

adyaiva rājyaṁ balam ṛddha-kośaṁprakopita-brahma-kulānalo medahatv abhadrasya punar na me ’bhūtpāpīyasī dhīr dvija-deva-gobhyaḥ

स चिन्तयन्नित्थमथाश‍ृणोद् यथामुने: सुतोक्तो निऋर्तिस्तक्षकाख्य: । स साधु मेने न चिरेण तक्षका-नलं प्रसक्तस्य विरक्तिकारणम् ॥ ४ ॥

sa cintayann ittham athāśṛṇod yathāmuneḥ sutokto nirṛtis takṣakākhyaḥsa sādhu mene na cireṇa takṣakā-nalaṁ prasaktasya virakti-kāraṇam

स चिन्तयन्नित्थमथाश‍ृणोद् यथामुने: सुतोक्तो निऋर्तिस्तक्षकाख्य: । स साधु मेने न चिरेण तक्षका-नलं प्रसक्तस्य विरक्तिकारणम् ॥ ४ ॥

sa cintayann ittham athāśṛṇod yathāmuneḥ sutokto nirṛtis takṣakākhyaḥsa sādhu mene na cireṇa takṣakā-nalaṁ prasaktasya virakti-kāraṇam

अथो विहायेमममुं च लोकंविमर्शितौ हेयतया पुरस्तात् । कृष्णाङ्‌घ्रिसेवामधिमन्यमानउपाविशत् प्रायममर्त्यनद्याम् ॥ ५ ॥

atho vihāyemam amuṁ ca lokaṁvimarśitau heyatayā purastātkṛṣṇāṅghri-sevām adhimanyamānaupāviśat prāyam amartya-nadyām

या वै लसच्छ्रीतुलसीविमिश्र-कृष्णाङ्‌घ्रिरेण्वभ्यधिकाम्बुनेत्री । पुनाति लोकानुभयत्र सेशान्कस्तां न सेवेत मरिष्यमाण: ॥ ६ ॥

yā vai lasac-chrī-tulasī-vimiśra-kṛṣṇāṅghri-reṇv-abhyadhikāmbu-netrīpunāti lokān ubhayatra seśānkas tāṁ na seveta mariṣyamāṇaḥ

इति व्यवच्छिद्य स पाण्डवेय:प्रायोपवेशं प्रति विष्णुपद्याम् । दधौ मुकुन्दाङ्‌घ्रिमनन्यभावोमुनिव्रतो मुक्तसमस्तसङ्ग: ॥ ७ ॥

iti vyavacchidya sa pāṇḍaveyaḥprāyopaveśaṁ prati viṣṇu-padyāmdadhau mukundāṅghrim ananya-bhāvomuni-vrato mukta-samasta-saṅgaḥ

तत्रोपजग्मुर्भुवनं पुनानामहानुभावा मुनय: सशिष्या: । प्रायेणतीर्थाभिगमापदेशै:स्वयं हि तीर्थानि पुनन्ति सन्त: ॥ ८ ॥

tatropajagmur bhuvanaṁ punānāmahānubhāvā munayaḥ sa-śiṣyāḥprāyeṇa tīrthābhigamāpadeśaiḥsvayaṁ hi tīrthāni punanti santaḥ

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अत्रिर्वसिष्ठश्‍च्यवन: शरद्वा-नरिष्टनेमिर्भृगुरङ्गिराश्च । पराशरो गाधिसुतोऽथ रामउतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ ९ ॥ मेधातिथिर्देवल आर्ष्टिषेणोभारद्वाजो गौतम: पिप्पलाद: । मैत्रेय और्व: कवष: कुम्भयोनि-र्द्वैपायनो भगवान्नारदश्च ॥ १० ॥

atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvānariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś caparāśaro gādhi-suto ’tha rāmautathya indrapramadedhmavāhau

अन्ये च देवर्षिब्रह्मर्षिवर्याराजर्षिवर्या अरुणादयश्च । नानार्षेयप्रवरान् समेता-नभ्यर्च्य राजा शिरसा ववन्दे ॥ ११ ॥

anye ca devarṣi-brahmarṣi-varyārājarṣi-varyā aruṇādayaś canānārṣeya-pravarān sametānabhyarcya rājā śirasā vavande

सुखोपविष्टेष्वथ तेषु भूय:कृतप्रणाम: स्वचिकीर्षितं यत् । विज्ञापयामासविविक्तचेताउपस्थितोऽग्रेऽभिगृहीतपाणि: ॥ १२ ॥

sukhopaviṣṭeṣv atha teṣu bhūyaḥkṛta-praṇāmaḥ sva-cikīrṣitaṁ yatvijñāpayām āsa vivikta-cetāupasthito ’gre ’bhigṛhīta-pāṇiḥ

राजोवाच

rājovācaaho vayaṁ dhanyatamā nṛpāṇāṁmahattamānugrahaṇīya-śīlāḥrājñāṁ kulaṁ brāhmaṇa-pāda-śaucāddūrād visṛṣṭaṁ bata garhya-karma

तस्यैव मेऽघस्य परावरेशोव्यासक्तचित्तस्य गृहेष्वभीक्ष्णम् । निर्वेदमूलो द्विजशापरूपोयत्र प्रसक्तो भयमाशु धत्ते ॥ १४ ॥

tasyaiva me ’ghasya parāvareśovyāsakta-cittasya gṛheṣv abhīkṣṇamnirveda-mūlo dvija-śāpa-rūpoyatra prasakto bhayam āśu dhatte

तं मोपयातं प्रतियन्तु विप्रागङ्गा च देवी धृतचित्तमीशे । द्विजोपसृष्ट: कुहकस्तक्षको वादशत्वलं गायत विष्णुगाथा: ॥ १५ ॥

taṁ mopayātaṁ pratiyantu viprāgaṅgā ca devī dhṛta-cittam īśedvijopasṛṣṭaḥ kuhakas takṣako vādaśatv alaṁ gāyata viṣṇu-gāthāḥ

पुनश्च भूयाद्भगवत्यनन्तेरति: प्रसङ्गश्च तदाश्रयेषु । महत्सु यां यामुपयामि सृष्टिंमैत्र्यस्तु सर्वत्र नमो द्विजेभ्य: ॥ १६ ॥

punaś ca bhūyād bhagavaty ananteratiḥ prasaṅgaś ca tad-āśrayeṣumahatsu yāṁ yām upayāmi sṛṣṭiṁmaitry astu sarvatra namo dvijebhyaḥ

इति स्म राजाध्यवसाययुक्त:प्राचीनमूलेषु कुशेषु धीर: । उदङ्‍मुखोदक्षिणकूल आस्तेसमुद्रपत्‍न्‍या: स्वसुतन्यस्तभार: ॥ १७ ॥

iti sma rājādhyavasāya-yuktaḥprācīna-mūleṣu kuśeṣu dhīraḥudaṅ-mukho dakṣiṇa-kūla āstesamudra-patnyāḥ sva-suta-nyasta-bhāraḥ

एवं च तस्मिन्नरदेवदेवेप्रायोपविष्टे दिवि देवसङ्घा: । प्रशस्यभूमौ व्यकिरन् प्रसूनै-र्मुदा मुहुर्दुन्दुभयश्च नेदु: ॥ १८ ॥

evaṁ ca tasmin nara-deva-deveprāyopaviṣṭe divi deva-saṅghāḥpraśasya bhūmau vyakiran prasūnairmudā muhur dundubhayaś ca neduḥ

महर्षयो वै समुपागता येप्रशस्य साध्वित्यनुमोदमाना: । ऊचु: प्रजानुग्रहशीलसारायदुत्तमश्लोकगुणाभिरूपम् ॥ १९ ॥

maharṣayo vai samupāgatā yepraśasya sādhv ity anumodamānāḥūcuḥ prajānugraha-śīla-sārāyad uttama-śloka-guṇābhirūpam

न वा इदं राजर्षिवर्य चित्रंभवत्सु कृष्णं समनुव्रतेषु । येऽध्यासनं राजकिरीटजुष्टंसद्यो जहुर्भगवत्पार्श्वकामा: ॥ २० ॥

na vā idaṁ rājarṣi-varya citraṁbhavatsu kṛṣṇaṁ samanuvrateṣuye ’dhyāsanaṁ rāja-kirīṭa-juṣṭaṁsadyo jahur bhagavat-pārśva-kāmāḥ

न वा इदं राजर्षिवर्य चित्रंभवत्सु कृष्णं समनुव्रतेषु । येऽध्यासनं राजकिरीटजुष्टंसद्यो जहुर्भगवत्पार्श्वकामा: ॥ २० ॥

na vā idaṁ rājarṣi-varya citraṁbhavatsu kṛṣṇaṁ samanuvrateṣuye ’dhyāsanaṁ rāja-kirīṭa-juṣṭaṁsadyo jahur bhagavat-pārśva-kāmāḥ

सर्वे वयं तावदिहास्महेऽथकलेवरं यावदसौ विहाय । लोकं परं विरजस्कं विशोकंयास्यत्ययं भागवतप्रधान: ॥ २१ ॥

sarve vayaṁ tāvad ihāsmahe ’thakalevaraṁ yāvad asau vihāyalokaṁ paraṁ virajaskaṁ viśokaṁyāsyaty ayaṁ bhāgavata-pradhānaḥ

समागता: सर्वत एव सर्वेवेदा यथा मूर्तिधरास्त्रिपृष्ठे । नेहाथ नामुत्र च कश्चनार्थऋते परानुग्रहमात्मशीलम् ॥ २३ ॥

samāgatāḥ sarvata eva sarvevedā yathā mūrti-dharās tri-pṛṣṭhenehātha nāmutra ca kaścanārthaṛte parānugraham ātma-śīlam

ततश्च व: पृच्छ्‍यमिमं विपृच्छेविश्रभ्य विप्रा इति कृत्यतायाम् । सर्वात्मना म्रियमाणैश्च कृत्यंशुद्धं च तत्रामृशताभियुक्ता: ॥ २४ ॥

tataś ca vaḥ pṛcchyam imaṁ vipṛccheviśrabhya viprā iti kṛtyatāyāmsarvātmanā mriyamāṇaiś ca kṛtyaṁśuddhaṁ ca tatrāmṛśatābhiyuktāḥ

तत्राभवद्भगवान् व्यासपुत्रोयद‍ृच्छया गामटमानोऽनपेक्ष: । अलक्ष्यलिङ्गो निजलाभतुष्टोवृतश्च बालैरवधूतवेष: ॥ २५ ॥

tatrābhavad bhagavān vyāsa-putroyadṛcchayā gām aṭamāno ’napekṣaḥalakṣya-liṅgo nija-lābha-tuṣṭovṛtaś ca bālair avadhūta-veṣaḥ

तं द्व‌्यष्टवर्षंसुकुमारपाद-करोरुबाह्वंसकपोलगात्रम् । चार्वायताक्षोन्नसतुल्यकर्ण-सुभ्र्वाननंकम्बुसुजातकण्ठम् ॥ २६ ॥

taṁ dvyaṣṭa-varṣaṁ su-kumāra-pāda-karoru-bāhv-aṁsa-kapola-gātramcārv-āyatākṣonnasa-tulya-karṇa-subhrv-ānanaṁ kambu-sujāta-kaṇṭham

निगूढजत्रुं पृथुतुङ्गवक्षस-मावर्तनाभिं वलिवल्गूदरं च । दिगम्बरं वक्त्रविकीर्णकेशंप्रलम्बबाहुं स्वमरोत्तमाभम् ॥ २७ ॥

nigūḍha-jatruṁ pṛthu-tuṅga-vakṣasamāvarta-nābhiṁ vali-valgūdaraṁ cadig-ambaraṁ vaktra-vikīrṇa-keśaṁpralamba-bāhuṁ svamarottamābham

स विष्णुरातोऽतिथय आगतायतस्मै सपर्यां शिरसाजहार । ततो निवृत्ता ह्यबुधा: स्त्रियोऽर्भकामहासने सोपविवेश पूजित: ॥ २९ ॥

sa viṣṇu-rāto ’tithaya āgatāyatasmai saparyāṁ śirasājahāratato nivṛttā hy abudhāḥ striyo ’rbhakāmahāsane sopaviveśa pūjitaḥ

स संवृतस्तत्र महान् महीयसांब्रह्मर्षिराजर्षिदेवर्षिसङ्घै: । व्यरोचतालं भगवान् यथेन्दु-र्ग्रहर्क्षतारानिकरै: परीत: ॥ ३० ॥

sa saṁvṛtas tatra mahān mahīyasāṁbrahmarṣi-rājarṣi-devarṣi-saṅghaiḥvyarocatālaṁ bhagavān yathendurgraharkṣa-tārā-nikaraiḥ parītaḥ

प्रशान्तमासीनमकुण्ठमेधसंमुनिं नृपो भागवतोऽभ्युपेत्य । प्रणम्य मूर्ध्नावहित: कृताञ्जलि-र्नत्वा गिरा सूनृतयान्वपृच्छत् ॥ ३१ ॥

praśāntam āsīnam akuṇṭha-medhasaṁmuniṁ nṛpo bhāgavato ’bhyupetyapraṇamya mūrdhnāvahitaḥ kṛtāñjalirnatvā girā sūnṛtayānvapṛcchat

परीक्षिदुवाचअहो अद्य वयं ब्रह्मन् सत्सेव्या: क्षत्रबन्धव: । कृपयातिथिरूपेण भवद्भ‍िस्तीर्थका: कृता: ॥ ३२ ॥

parīkṣid uvācaaho adya vayaṁ brahmansat-sevyāḥ kṣatra-bandhavaḥkṛpayātithi-rūpeṇabhavadbhis tīrthakāḥ kṛtāḥ

येषां संस्मरणात्पुंसां सद्य: शुद्ध्यन्ति वै गृहा: । किं पुनर्दर्शनस्पर्शपादशौचासनादिभि: ॥ ३३ ॥

yeṣāṁ saṁsmaraṇāt puṁsāṁsadyaḥ śuddhyanti vai gṛhāḥkiṁ punar darśana-sparśa-pāda-śaucāsanādibhiḥ

सान्निध्यात्ते महायोगिन्पातकानि महान्त्यपि । सद्यो नश्यन्ति वै पुंसां विष्णोरिव सुरेतरा: ॥ ३४ ॥

sānnidhyāt te mahā-yoginpātakāni mahānty apisadyo naśyanti vai puṁsāṁviṣṇor iva suretarāḥ

अपि मे भगवान् प्रीत: कृष्ण: पाण्डुसुतप्रिय: । पैतृष्वसेयप्रीत्यर्थं तद्गोत्रस्यात्तबान्धव: ॥ ३५ ॥

api me bhagavān prītaḥkṛṣṇaḥ pāṇḍu-suta-priyaḥpaitṛ-ṣvaseya-prīty-arthaṁtad-gotrasyātta-bāndhavaḥ

अन्यथा तेऽव्यक्तगतेर्दर्शनं न: कथं नृणाम् । नितरां म्रियमाणानां संसिद्धस्य वनीयस: ॥ ३६ ॥

anyathā te ’vyakta-gaterdarśanaṁ naḥ kathaṁ nṛṇāmnitarāṁ mriyamāṇānāṁsaṁsiddhasya vanīyasaḥ

अत: पृच्छामि संसिद्धिं योगिनां परमं गुरुम् । पुरुषस्येह यत्कार्यं म्रियमाणस्य सर्वथा ॥ ३७ ॥

ataḥ pṛcchāmi saṁsiddhiṁyogināṁ paramaṁ gurumpuruṣasyeha yat kāryaṁmriyamāṇasya sarvathā

नूनं भगवतो ब्रह्मन् गृहेषु गृहमेधिनाम् । न लक्ष्यते ह्यवस्थानमपि गोदोहनं क्‍वचित् ॥ ३९ ॥

nūnaṁ bhagavato brahmangṛheṣu gṛha-medhināmna lakṣyate hy avasthānamapi go-dohanaṁ kvacit