Canto 10, Chapter 90

Shloka 01-7

श्रीशुक उवाच सुखं स्वपुर्यां निवसन् द्वारकायां श्रिय: पति: । सर्वसम्पत्समृद्धायां जुष्टायां वृष्णिपुङ्गवै: ॥ १ ॥ स्‍त्रीभिश्चोत्तमवेषाभिर्नवयौवनकान्तिभि: । कन्दुकादिभिर्हर्म्येषु क्रीडन्तीभिस्तडिद्‌द्युभि: ॥ २ ॥ नित्यं सङ्कुलमार्गायां मदच्युद्भ‍िर्मतङ्गजै: । स्वलङ्कृतैर्भटैरश्वै रथैश्च कनकोज्ज्वलै: ॥ ३ ॥ उद्यानोपवनाढ्यायां पुष्पितद्रुमराजिषु । निर्विशद् भृङ्गविहगैर्नादितायां समन्तत: ॥ ४ ॥ रेमे षोडशसाहस्रपत्नीनामेकवल्ल‍भ: । तावद्विचित्ररूपोऽसौ तद्गेहेषु महर्द्धिषु ॥ ५ ॥ प्रोत्फुल्ल‍ोत्पलकह्लारकुमुदाम्भोजरेणुभि: । वासितामलतोयेषु कूजद्‌द्विजकुलेषु च ॥ ६ ॥ विजहार विगाह्याम्भो ह्रदिनीषु महोदय: । कुचकुङ्कुमलिप्ताङ्ग: परिरब्धश्च योषिताम् ॥ ७ ॥

śrī-śuka uvācasukhaṁ sva-puryāṁ nivasandvārakāyāṁ śriyaḥ patiḥsarva-sampat-samṛddhāyāṁjuṣṭāyāṁ vṛṣṇi-puṅgavaiḥ

Shloka 01-7

śrī-śuka uvācasukhaṁ sva-puryāṁ nivasandvārakāyāṁ śriyaḥ patiḥsarva-sampat-samṛddhāyāṁjuṣṭāyāṁ vṛṣṇi-puṅgavaiḥ

Shloka 014

ऊचुर्मुकुन्दैकधियो गिर उन्मत्तवज्जडम् । चिन्तयन्त्योऽरविन्दाक्षं तानि मे गदत: श‍ृणु ॥ १४ ॥

ūcur mukundaika-dhiyogira unmatta-vaj jaḍamcintayantyo ’ravindākṣaṁtāni me gadataḥ śṛṇu

Shloka 014

ūcur mukundaika-dhiyogira unmatta-vaj jaḍamcintayantyo ’ravindākṣaṁtāni me gadataḥ śṛṇu

Shloka 015

महिष्य ऊचु: कुररि विलपसि त्वं वीतनिद्रा न शेषेस्वपिति जगति रात्र्यामीश्वरो गुप्तबोध: । वयमिव सखि कच्चिद् गाढनिर्विद्धचेतानलिननयनहासोदारलीलेक्षितेन ॥ १५ ॥

mahiṣya ūcuḥkurari vilapasi tvaṁ vīta-nidrā na śeṣesvapiti jagati rātryām īśvaro gupta-bodhaḥvayam iva sakhi kaccid gāḍha-nirviddha-cetānalina-nayana-hāsodāra-līlekṣitena

Shloka 017

भो भो: सदा निष्टनसे उदन्व-न्नलब्धनिद्रोऽधिगतप्रजागर: । किं वा मुकुन्दापहृतात्मलाञ्छन:प्राप्तां दशां त्वं च गतो दुरत्ययाम् ॥ १७ ॥

bho bhoḥ sadā niṣṭanase udanvannalabdha-nidro ’dhigata-prajāgaraḥkim vā mukundāpahṛtātma-lāñchanaḥprāptāṁ daśāṁ tvaṁ ca gato duratyayām

Shloka 020

मेघ श्रीमंस्त्वमसि दयितो यादवेन्द्रस्य नूनंश्रीवत्साङ्कं वयमिव भवान् ध्यायति प्रेमबद्ध: । अत्युत्कण्ठ: शवलहृदयोऽस्मद्विधो बाष्पधारा:स्मृत्वा स्मृत्वा विसृजसि मुहुर्दु:खदस्तत्प्रसङ्ग: ॥ २० ॥

megha śrīmaṁs tvam asi dayito yādavendrasya nūnaṁśrīvatsāṅkaṁ vayam iva bhavān dhyāyati prema-baddhaḥaty-utkaṇṭhaḥ śavala-hṛdayo ’smad-vidho bāṣpa-dhārāḥsmṛtvā smṛtvā visṛjasi muhur duḥkha-das tat-prasaṅgaḥ

Shloka 021

प्रियरावपदानि भाषसे मृत-सञ्जीविकयानया गिरा । करवाणि किमद्य ते प्रियंवद मे वल्गितकण्ठ कोकिल ॥ २१ ॥

priya-rāva-padāni bhāṣasemṛta-sañjīvikayānayā girākaravāṇi kim adya te priyaṁvada me valgita-kaṇṭha kokila

Shloka 022

न चलसि न वदस्युदारबुद्धेक्षितिधर चिन्तयसे महान्तमर्थम् । अपि बत वसुदेवनन्दनाङ्‍‍घ्रिवयमिव कामयसे स्तनैर्विधर्तुम् ॥ २२ ॥

na calasi na vadasy udāra-buddhekṣiti-dhara cintayase mahāntam arthamapi bata vasudeva-nandanāṅghriṁvayam iva kāmayase stanair vidhartum

Shloka 023

शुष्यद्‌ध्रदा: करशिता बत सिन्धुपत्न्‍य:सम्प्रत्यपास्तकमलश्रिय इष्टभर्तु: । यद्वद् वयं मधुपते: प्रणयावलोक-मप्राप्य मुष्टहृदया: पुरुकर्शिता: स्म ॥ २३ ॥

śuṣyad-dhradāḥ karaśitā bata sindhu-patnyaḥsampraty apāsta-kamala-śriya iṣṭa-bhartuḥyadvad vayaṁ madhu-pateḥ praṇayāvalokamaprāpya muṣṭa-hṛdayāḥ puru-karśitāḥ sma

Shloka 024

हंस स्वागतमास्यतां पिब पयो ब्रूह्यङ्ग शौरे: कथांदूतं त्वां नु विदाम कच्चिदजित: स्वस्त्यास्त उक्तं पुरा । किं वा नश्चलसौहृद: स्मरति तं कस्माद् भजामो वयंक्षौद्रालापय कामदं श्रियमृते सैवैकनिष्ठा स्‍त्रियाम् ॥ २४ ॥

haṁsa svāgatam āsyatāṁ piba payo brūhy aṅga śaureḥ kathāṁdūtaṁ tvāṁ nu vidāma kaccid ajitaḥ svasty āsta uktaṁ purākiṁ vā naś cala-sauhṛdaḥ smarati taṁ kasmād bhajāmo vayaṁkṣaudrālāpaya kāma-daṁ śriyam ṛte saivaika-niṣṭhā striyām

Shloka 024

Shloka 025

श्रीशुक उवाच इतीद‍ृशेन भावेन कृष्णे योगेश्वरेश्वरे । क्रियमाणेन माधव्यो लेभिरे परमां गतिम् ॥ २५ ॥

śrī-śuka uvācaitīdṛśena bhāvenakṛṣṇe yogeśvareśvarekriyamāṇena mādhavyolebhire paramāṁ gatim

Shloka 025

śrī-śuka uvācaitīdṛśena bhāvenakṛṣṇe yogeśvareśvarekriyamāṇena mādhavyolebhire paramāṁ gatim

Shloka 031

एकैकस्यां दश दश कृष्णोऽजीजनदात्मजान् । यावत्य आत्मनो भार्या अमोघगतिरीश्वर: ॥ ३१ ॥

ekaikasyāṁ daśa daśakṛṣṇo ’jījanad ātmajānyāvatya ātmano bhāryāamogha-gatir īśvaraḥ

Shloka 033-34

प्रद्युम्नश्चानिरुद्धश्च दीप्तिमान् भानुरेव च । साम्बो मधुर्बृहद्भ‍ानुश्चित्रभानुर्वृकोऽरुण: ॥ ३३ ॥ पुष्करो वेदबाहुश्च श्रुतदेव: सुनन्दन: । चित्रबाहुर्विरूपश्च कविर्न्यग्रोध एव च ॥ ३४ ॥

pradyumnaś cāniruddhaś cadīptimān bhānur eva casāmbo madhur bṛhadbhānuścitrabhānur vṛko ’ruṇaḥ

Shloka 042

सङ्ख्यानं यादवानां क: करिष्यति महात्मनाम् । यत्रायुतानामयुतलक्षेणास्ते स आहुक: ॥ ४२ ॥

saṅkhyānaṁ yādavānāṁ kaḥkariṣyati mahātmanāmyatrāyutānām ayuta-lakṣeṇāste sa āhukaḥ

Shloka 047

तीर्थं चक्रे नृपोनं यदजनि यदुषु स्व:सरित्पादशौचंविद्विट्‌स्‍निग्धा: स्वरूपं ययुरजितपरा श्रीर्यदर्थेऽन्ययत्न: । यन्नामामङ्गलघ्नं श्रुतमथ गदितं यत्कृतो गोत्रधर्म:कृष्णस्यैतन्न चित्रं क्षितिभरहरणं कालचक्रायुधस्य ॥ ४७ ॥

tīrthaṁ cakre nṛponaṁ yad ajani yaduṣu svaḥ-sarit pāda-śaucaṁvidviṭ-snigdhāḥ svarūpaṁ yayur ajita-para śrīr yad-arthe ’nya-yatnaḥyan-nāmāmaṅgala-ghnaṁ śrutam atha gaditaṁ yat-kṛto gotra-dharmaḥkṛṣṇasyaitan na citraṁ kṣiti-bhara-haraṇaṁ kāla-cakrāyudhasya

Shloka 047

Shloka 048

जयति जननिवासो देवकीजन्मवादोयदुवरपरिषत्स्वैर्दोर्भिरस्यन्नधर्मम् । स्थिरचरवृजिनघ्न: सुस्मितश्रीमुखेनव्रजपुरवनितानां वर्धयन् कामदेवम् ॥ ४८ ॥