Canto 9, Chapter 12

श्रीशुक उवाच कुशस्य चातिथिस्तस्मान्निषधस्तत्सुतो नभ: । पुण्डरीकोऽथ तत्पुत्र: क्षेमधन्वाभवत्तत: ॥ १ ॥

śrī-śuka uvācakuśasya cātithis tasmānniṣadhas tat-suto nabhaḥpuṇḍarīko ’tha tat-putraḥkṣemadhanvābhavat tataḥ

देवानीकस्ततोऽनीह: पारियात्रोऽथ तत्सुत: । ततो बलस्थलस्तस्माद् वज्रनाभोऽर्कसम्भव: ॥ २ ॥

devānīkas tato ’nīhaḥpāriyātro ’tha tat-sutaḥtato balasthalas tasmādvajranābho ’rka-sambhavaḥ

सगणस्तत्सुतस्तस्माद् विधृतिश्चाभवत् सुत: । ततो हिरण्यनाभोऽभूद् योगाचार्यस्तु जैमिने: ॥ ३ ॥ शिष्य: कौशल्य आध्यात्मं याज्ञवल्‍क्योऽध्यगाद् यत: । योगं महोदयम् ऋषिर्हृदयग्रन्थिभेदकम् ॥ ४ ॥

sagaṇas tat-sutas tasmādvidhṛtiś cābhavat sutaḥtato hiraṇyanābho ’bhūdyogācāryas tu jaimineḥ

पुष्पो हिरण्यनाभस्य ध्रुवसन्धिस्ततोऽभवत् । सुदर्शनोऽथाग्निवर्ण: शीघ्रस्तस्य मरु: सुत: ॥ ५ ॥

puṣpo hiraṇyanābhasyadhruvasandhis tato ’bhavatsudarśano ’thāgnivarṇaḥśīghras tasya maruḥ sutaḥ

सोऽसावास्ते योगसिद्ध: कलापग्राममास्थित: । कलेरन्ते सूर्यवंशं नष्टं भावयिता पुन: ॥ ६ ॥

so ’sāv āste yoga-siddhaḥkalāpa-grāmam āsthitaḥkaler ante sūrya-vaṁśaṁnaṣṭaṁ bhāvayitā punaḥ

तस्मात् प्रसुश्रुतस्तस्य सन्धिस्तस्याप्यमर्षण: । महस्वांस्तत्सुतस्तस्माद् विश्वबाहुरजायत ॥ ७ ॥

tasmāt prasuśrutas tasyasandhis tasyāpy amarṣaṇaḥmahasvāṁs tat-sutas tasmādviśvabāhur ajāyata

तत: प्रसेनजित् तस्मात् तक्षको भविता पुन: । ततो बृहद्ब‍लो यस्तु पित्रा ते समरे हत: ॥ ८ ॥

tataḥ prasenajit tasmāttakṣako bhavitā punaḥtato bṛhadbalo yas tupitrā te samare hataḥ

एते हीक्ष्वाकुभूपाला अतीता: श‍ृण्वनागतान् । बृहद्ब‍लस्य भविता पुत्रो नाम्ना बृहद्रण: ॥ ९ ॥

ete hīkṣvāku-bhūpālāatītāḥ śṛṇv anāgatānbṛhadbalasya bhavitāputro nāmnā bṛhadraṇaḥ

ऊरुक्रिय: सुतस्तस्य वत्सवृद्धो भविष्यति । प्रतिव्योमस्ततो भानुर्दिवाको वाहिनीपति: ॥ १० ॥

ūrukriyaḥ sutas tasyavatsavṛddho bhaviṣyatiprativyomas tato bhānurdivāko vāhinī-patiḥ

सहदेवस्ततो वीरो बृहदश्वोऽथ भानुमान् । प्रतीकाश्वो भानुमत: सुप्रतीकोऽथ तत्सुत: ॥ ११ ॥

sahadevas tato vīrobṛhadaśvo ’tha bhānumānpratīkāśvo bhānumataḥsupratīko ’tha tat-sutaḥ

भविता मरुदेवोऽथ सुनक्षत्रोऽथ पुष्कर: । तस्यान्तरिक्षस्तत्पुत्र: सुतपास्तदमित्रजित् ॥ १२ ॥

bhavitā marudevo ’thasunakṣatro ’tha puṣkaraḥtasyāntarikṣas tat-putraḥsutapās tad amitrajit

बृहद्राजस्तु तस्यापि बर्हिस्तस्मात् कृतञ्जय: । रणञ्जयस्तस्य सुत: सञ्जयो भविता तत: ॥ १३ ॥

bṛhadrājas tu tasyāpibarhis tasmāt kṛtañjayaḥraṇañjayas tasya sutaḥsañjayo bhavitā tataḥ

तस्माच्छाक्योऽथ शुद्धोदो लाङ्गलस्तत्सुत: स्मृत: । तत: प्रसेनजित् तस्मात् क्षुद्रको भविता तत: ॥ १४ ॥

tasmāc chākyo ’tha śuddhodolāṅgalas tat-sutaḥ smṛtaḥtataḥ prasenajit tasmātkṣudrako bhavitā tataḥ

रणको भविता तस्मात् सुरथस्तनयस्तत: । सुमित्रो नाम निष्ठान्त एते बार्हद्ब‍लान्वया: ॥ १५ ॥

raṇako bhavitā tasmātsurathas tanayas tataḥsumitro nāma niṣṭhāntaete bārhadbalānvayāḥ

इक्ष्वाकूणामयं वंश: सुमित्रान्तो भविष्यति । यतस्तं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ ॥ १६ ॥

ikṣvākūṇām ayaṁ vaṁśaḥsumitrānto bhaviṣyatiyatas taṁ prāpya rājānaṁsaṁsthāṁ prāpsyati vai kalau