Canto 9, Chapter 17

श्रीबादरायणिरुवाचय: पुरूरवस: पुत्र आयुस्तस्याभवन् सुता: । नहुष: क्षत्रवृद्धश्च रजी राभश्च वीर्यवान् ॥ १ ॥ अनेना इति राजेन्द्र श‍ृणु क्षत्रवृधोऽन्वयम् । क्षत्रवृद्धसुतस्यासन् सुहोत्रस्यात्मजास्त्रय: ॥ २ ॥ काश्य: कुशो गृत्समद इति गृत्समदादभूत् । शुनक: शौनको यस्य बह्वृचप्रवरो मुनि: ॥ ३ ॥

śrī-bādarāyaṇir uvācayaḥ purūravasaḥ putraāyus tasyābhavan sutāḥnahuṣaḥ kṣatravṛddhaś carajī rābhaś ca vīryavān

काश्यस्य काशिस्तत्पुत्रो राष्ट्रो दीर्घतम:पिता । धन्वन्तरिर्दीर्घतमस आयुर्वेदप्रवर्तक: । यज्ञभुग् वासुदेवांश: स्मृतमात्रार्तिनाशन: ॥ ४ ॥

kāśyasya kāśis tat-putrorāṣṭro dīrghatamaḥ-pitādhanvantarir dīrghatamasaāyur-veda-pravartakaḥyajña-bhug vāsudevāṁśaḥsmṛta-mātrārti-nāśanaḥ

तत्पुत्र: केतुमानस्य जज्ञे भीमरथस्तत: । दिवोदासो द्युमांस्तस्मात् प्रतर्दन इति स्मृत: ॥ ५ ॥

tat-putraḥ ketumān asyajajñe bhīmarathas tataḥdivodāso dyumāṁs tasmātpratardana iti smṛtaḥ

स एव शत्रुजिद् वत्स ऋतध्वज इतीरित: । तथा कुवलयाश्वेति प्रोक्तोऽलर्कादयस्तत: ॥ ६ ॥

sa eva śatrujid vatsaṛtadhvaja itīritaḥtathā kuvalayāśvetiprokto ’larkādayas tataḥ

षष्टिंवर्षसहस्राणि षष्टिंवर्षशतानि च । नालर्कादपरो राजन् बुभुजे मेदिनीं युवा ॥ ७ ॥

ṣaṣṭiṁ varṣa-sahasrāṇiṣaṣṭiṁ varṣa-śatāni canālarkād aparo rājanbubhuje medinīṁ yuvā

अलर्कात्सन्ततिस्तस्मात् सुनीथोऽथ निकेतन: । धर्मकेतु: सुतस्तस्मात् सत्यकेतुरजायत ॥ ८ ॥

alarkāt santatis tasmātsunītho ’tha niketanaḥdharmaketuḥ sutas tasmātsatyaketur ajāyata

धृष्टकेतुस्ततस्तस्मात् सुकुमार: क्षितीश्वर: । वीतिहोत्रोऽस्य भर्गोऽतो भार्गभूमिरभून्नृप ॥ ९ ॥

dhṛṣṭaketus tatas tasmātsukumāraḥ kṣitīśvaraḥvītihotro ’sya bhargo ’tobhārgabhūmir abhūn nṛpa

इतीमे काशयो भूपा: क्षत्रवृद्धान्वयायिन: । राभस्य रभस: पुत्रो गम्भीरश्चाक्रियस्तत: ॥ १० ॥

itīme kāśayo bhūpāḥkṣatravṛddhānvayāyinaḥrābhasya rabhasaḥ putrogambhīraś cākriyas tataḥ

तद्गोत्रं ब्रह्मविज् जज्ञे श‍ृणु वंशमनेनस: । शुद्धस्तत: शुचिस्तस्माच्चित्रकृद् धर्मसारथि: ॥ ११ ॥

tad-gotraṁ brahmavij jajñeśṛṇu vaṁśam anenasaḥśuddhas tataḥ śucis tasmāccitrakṛd dharmasārathiḥ

तत: शान्तरजो जज्ञे कृतकृत्य: स आत्मवान् । रजे: पञ्चशतान्यासन् पुत्राणाममितौजसाम् ॥ १२ ॥

tataḥ śāntarajo jajñekṛta-kṛtyaḥ sa ātmavānrajeḥ pañca-śatāny āsanputrāṇām amitaujasām

देवैरभ्यर्थितो दैत्यान् हत्वेन्द्रायाददाद् दिवम् । इन्द्रस्तस्मै पुनर्दत्त्वा गृहीत्वा चरणौ रजे: । आत्मानमर्पयामास प्रह्रादाद्यरिशङ्कित: ॥ १३ ॥

devair abhyarthito daityānhatvendrāyādadād divamindras tasmai punar dattvāgṛhītvā caraṇau rajeḥātmānam arpayām āsaprahrādādy-ari-śaṅkitaḥ

पितर्युपरते पुत्रा याचमानाय नो ददु: । त्रिविष्टपं महेन्द्राय यज्ञभागान् समाददु: ॥ १४ ॥

pitary uparate putrāyācamānāya no daduḥtriviṣṭapaṁ mahendrāyayajña-bhāgān samādaduḥ

गुरुणा हूयमानेऽग्नौ बलभित् तनयान् रजे: । अवधीद् भ्रंशितान् मार्गान्न कश्चिदवशेषित: ॥ १५ ॥

guruṇā hūyamāne ’gnaubalabhit tanayān rajeḥavadhīd bhraṁśitān mārgānna kaścid avaśeṣitaḥ

कुशात् प्रति: क्षात्रवृद्धात् सञ्जयस्तत्सुतो जय: । तत: कृत: कृतस्यापि जज्ञे हर्यबलो नृप: ॥ १६ ॥

kuśāt pratiḥ kṣātravṛddhātsañjayas tat-suto jayaḥtataḥ kṛtaḥ kṛtasyāpijajñe haryabalo nṛpaḥ

सहदेवस्ततो हीनो जयसेनस्तु तत्सुत: । सङ्‍कृतिस्तस्य च जय: क्षत्रधर्मा महारथ: । क्षत्रवृद्धान्वया भूपा इमेश‍ृण्वथनाहुषान् ॥ १७ ॥

sahadevas tato hīnojayasenas tu tat-sutaḥsaṅkṛtis tasya ca jayaḥkṣatra-dharmā mahā-rathaḥkṣatravṛddhānvayā bhūpāime śṛṇv atha nāhuṣān