आचारखण्ड — Adhyaya 110

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे बृहदृ नीतिसारे नवोत्तरशततमो ऽध्यायः श्रीगरुडमहापुराणम्- ११० सूत उवाच । योध्रुवाणि परित्यज्य ह्यधुवाणि निषेवते । ध्रुवाणि तस्य नश्यन्ति ह्यध्रुवं नष्टमेव च

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍe bṛhadṛ nītisāre navottaraśatatamo 'dhyāyaḥ śrīgaruḍamahāpurāṇam- 110 sūta uvāca / yodhruvāṇi parityajya hyadhuvāṇi niṣevate / dhruvāṇi tasya naśyanti hyadhruvaṃ naṣṭameva ca

1.110.1

वाग्यन्त्रहीनस्य नरस्य विद्या शस्त्रं यथा कापुरुषस्य हस्ते । न तुष्टिमुत्पादयते शरीरे ह्यन्धस्य दारा इव दर्शनीयाः

vāgyantrahīnasya narasya vidyā śastraṃ yathā kāpuruṣasya haste / na tuṣṭimutpādayate śarīre hyandhasya dārā iva darśanīyāḥ

1.110.2

भोज्ये भोजनशक्तिश्च रतिशक्तिर्वरस्त्रियः । विभवे दानशक्तिश्च नाल्पस्य तपसः फलम्

bhojye bhojanaśaktiśca ratiśaktirvarastriyaḥ / vibhave dānaśaktiśca nālpasya tapasaḥ phalam

1.110.3

अग्निहोत्रफला वेदाः शीलवृत्तिफलं शुभम् । रतिपुत्रफला दारा दत्तभुक्तफलं धनम्

agnihotraphalā vedāḥ śīlavṛttiphalaṃ śubham / ratiputraphalā dārā dattabhuktaphalaṃ dhanam

1.110.4

वरयेत्कुलजां प्राज्ञो विरूपामपि कन्यकाम् । सुरूपां सुनितम्बाञ्च नाकुलीनां कदाचन

varayetkulajāṃ prājño virūpāmapi kanyakām / surūpāṃ sunitambāñca nākulīnāṃ kadācana

1.110.5

अर्थेनापि हि किं तेन यस्यानर्थे तु संगतिः । को हि नाम शिखाजातं पन्नगस्य मणिं हरेत्

arthenāpi hi kiṃ tena yasyānarthe tu saṃgatiḥ / ko hi nāma śikhājātaṃ pannagasya maṇiṃ haret

1.110.6

हविर्दुष्टकुलद्वाह्यं बालादपि सुभाषितम् । अमेध्यात्काञ्चनं ग्राह्यं स्त्रीरत्नं दुष्कुलादपि

havirduṣṭakuladvāhyaṃ bālādapi subhāṣitam / amedhyātkāñcanaṃ grāhyaṃ strīratnaṃ duṣkulādapi

1.110.7

विषादप्यमृतं ग्राह्यममेध्यादपि काञ्चनम् । नीचादप्युत्तमां विद्यां स्त्रीरत्नं दुष्कुलादपि

viṣādapyamṛtaṃ grāhyamamedhyādapi kāñcanam / nīcādapyuttamāṃ vidyāṃ strīratnaṃ duṣkulādapi

1.110.8

न राज्ञा सह मित्रत्वं न सर्पो निर्विषः क्रचित् । न कुलं निर्मलं तत्र स्त्रीजनो यत्र जायते

na rājñā saha mitratvaṃ na sarpo nirviṣaḥ kracit / na kulaṃ nirmalaṃ tatra strījano yatra jāyate

1.110.9

कुले नियोजयेद्भक्तं पुत्रं विद्यासु योजयेत् । व्यसने योजयेच्छत्रुमिष्टं धर्मे नियोज्येत्

kule niyojayedbhaktaṃ putraṃ vidyāsu yojayet / vyasane yojayecchatrumiṣṭaṃ dharme niyojyet

1.110.10

स्थानेष्वेव प्रयोक्ताव्या भृत्याश्चाभरणानि च । न हि चूडामणिः पादे शोभते वै कदाचन

sthāneṣveva prayoktāvyā bhṛtyāścābharaṇāni ca / na hi cūḍāmaṇiḥ pāde śobhate vai kadācana

1.110.11

चूडामणिः समुद्रो ऽग्निर्घण्टा चाखण्डमम्बरम् । अथवा पृथिवीपालो मूर्ध्नि पादे प्रमादतः

cūḍāmaṇiḥ samudro 'gnirghaṇṭā cākhaṇḍamambaram / athavā pṛthivīpālo mūrdhni pāde pramādataḥ

1.110.12

कुसुमस्तबकस्येव द्वे गती तु मनस्विनः । मूर्ध्नि वा सर्वलोकानां शीर्षतः पतितो वने

kusumastabakasyeva dve gatī tu manasvinaḥ / mūrdhni vā sarvalokānāṃ śīrṣataḥ patito vane

1.110.13

कनकभूषणसंग्रहणोचितो यदि मणिस्त्रपुणि प्रतिबध्यते । न च विरौति न चापि स शोभते भवति योजयितुर्वचनीयता

kanakabhūṣaṇasaṃgrahaṇocito yadi maṇistrapuṇi pratibadhyate / na ca virauti na cāpi sa śobhate bhavati yojayiturvacanīyatā

1.110.14

वाजिवारणलौहानां काष्ठपाषाणवाससाम् । नारीपुरुषतोयानामन्तरं महदन्तरम्

vājivāraṇalauhānāṃ kāṣṭhapāṣāṇavāsasām / nārīpuruṣatoyānāmantaraṃ mahadantaram

1.110.15

कदर्थितस्यापि हि धैर्यवृत्तेर्न शक्यते सर्वगुणप्रमाथः । अधः खलेनापि कृतस्य वह्नेर्नाधः शिखा याति कदाचिदेव

kadarthitasyāpi hi dhairyavṛtterna śakyate sarvaguṇapramāthaḥ / adhaḥ khalenāpi kṛtasya vahnernādhaḥ śikhā yāti kadācideva

1.110.16

न सदश्वः कशाघातं सिंहो न गजगर्जितम् । वीरो वा परनिर्दिष्टं न सहेद्भीमनिः स्वनम्

na sadaśvaḥ kaśāghātaṃ siṃho na gajagarjitam / vīro vā paranirdiṣṭaṃ na sahedbhīmaniḥ svanam

1.110.17

यदि विभवविहीनः प्रच्युतो वाशु दैवान्न तु खलजनसेवां काङ्क्षयेन्नैव नीचाम् । न तृणमदनकार्ये सुक्षुधार्तो ऽत्ति सिंहः पिबति रुधिरमुष्णं प्रायशः कुञ्चराणाम्

yadi vibhavavihīnaḥ pracyuto vāśu daivānna tu khalajanasevāṃ kāṅkṣayennaiva nīcām / na tṛṇamadanakārye sukṣudhārto 'tti siṃhaḥ pibati rudhiramuṣṇaṃ prāyaśaḥ kuñcarāṇām

1.110.18

सकृद्दुष्टञ्च यो मित्रं पुनः सन्धातुमिच्छति । स मृत्युमेव गृह्णीयाद्गर्भमश्वतरी यथा

sakṛdduṣṭañca yo mitraṃ punaḥ sandhātumicchati / sa mṛtyumeva gṛhṇīyādgarbhamaśvatarī yathā

1.110.19

शत्रोरपत्यानि प्रियंवदानि नोपेक्षितव्यानि बुधैर्मनुष्यैः । तान्येव कालेषु विपत्कराणि विषस्य पात्राण्यपि दारुणानि

śatrorapatyāni priyaṃvadāni nopekṣitavyāni budhairmanuṣyaiḥ / tānyeva kāleṣu vipatkarāṇi viṣasya pātrāṇyapi dāruṇāni

1.110.20

उपकारगृहीतेन शत्रुणा शत्रुमुद्धरेत् । पादलग्नं करस्थेन कण्टकेनैव कण्टकम्

upakāragṛhītena śatruṇā śatrumuddharet / pādalagnaṃ karasthena kaṇṭakenaiva kaṇṭakam

1.110.21

अपकारपरान्नित्यं चिन्त येन्न कदाचन । स्वयमेव पतिष्यन्ति कूलजाता इव द्रुमाः

apakāraparānnityaṃ cinta yenna kadācana / svayameva patiṣyanti kūlajātā iva drumāḥ

1.110.22

अनर्था ह्यर्थरूषाश्च अर्थाश्चानर्थरूपिणः । भवन्ति ते विनाशाय दैवायत्तस्य वै सदा

anarthā hyartharūṣāśca arthāścānartharūpiṇaḥ / bhavanti te vināśāya daivāyattasya vai sadā

1.110.23

कार्यकालोचितापापा मतिः सञ्जायते हि वै । सानुकूले तु दैवे शं पुंसः सर्वत्र जायते

kāryakālocitāpāpā matiḥ sañjāyate hi vai / sānukūle tu daive śaṃ puṃsaḥ sarvatra jāyate

1.110.24

धनप्रयोगकार्येषुः तथा विद्या गमेषु च । आहारे व्यवहारे च त्यक्तलज्जः सदा भवेत्

dhanaprayogakāryeṣuḥ tathā vidyā gameṣu ca / āhāre vyavahāre ca tyaktalajjaḥ sadā bhavet

1.110.25

धनिनः श्रोत्रियो राजा नदी वैद्यस्तु पञ्चमः । पञ्च यत्र न विद्यन्ते न कुर्यात्तत्रत्र संस्थितिम्

dhaninaḥ śrotriyo rājā nadī vaidyastu pañcamaḥ / pañca yatra na vidyante na kuryāttatratra saṃsthitim

1.110.26

लोकयात्रा भयं लज्जा दाक्षिण्यं दानशीलता । पञ्च यत्र न विद्यन्ते न तत्र दिवसं वसेत्

lokayātrā bhayaṃ lajjā dākṣiṇyaṃ dānaśīlatā / pañca yatra na vidyante na tatra divasaṃ vaset

1.110.27

कालविच्छोत्रियो राजा नदी साधुश्च पञ्चमः । एते यत्र न विद्यन्ते तत्र वासं न कारयेत्

kālavicchotriyo rājā nadī sādhuśca pañcamaḥ / ete yatra na vidyante tatra vāsaṃ na kārayet

1.110.28

नैकत्र परिनिष्ठास्ति ज्ञानस्य किल शौनक । सर्वः सर्वं न जानाति सर्वज्ञो नास्ति कुत्रचित्

naikatra pariniṣṭhāsti jñānasya kila śaunaka / sarvaḥ sarvaṃ na jānāti sarvajño nāsti kutracit

1.110.29

न सर्ववित्कश्चिदिहास्ति लोके नात्यन्तमूर्खो भुवि चापि कश्चित् । ज्ञानेन नीचोत्तममध्यमेन यो ऽयं विजानाति स तेन विद्वान्

na sarvavitkaścidihāsti loke nātyantamūrkho bhuvi cāpi kaścit / jñānena nīcottamamadhyamena yo 'yaṃ vijānāti sa tena vidvān

1.110.30