आचारखण्ड — Adhyaya 111

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे बृहदृ नीतिसारे दशोत्तरशततमो ऽध्यायः श्रीगरुडमहापुराणम्- १११ सूत उवाच । पार्थिवस्य तु वक्ष्यामि भृत्यानाञ्चैव लक्षणम् । सर्वाणि हि महीपालः सम्यङ्नित्यं परीक्षयेत्

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍe bṛhadṛ nītisāre daśottaraśatatamo 'dhyāyaḥ śrīgaruḍamahāpurāṇam- 111 sūta uvāca / pārthivasya tu vakṣyāmi bhṛtyānāñcaiva lakṣaṇam / sarvāṇi hi mahīpālaḥ samyaṅnityaṃ parīkṣayet

1.111.1

राज्यं पालयते नित्यं सत्यधर्मपरायणः । निर्जित्य परसैन्यानि क्षितं धर्मेण पालयेत्

rājyaṃ pālayate nityaṃ satyadharmaparāyaṇaḥ / nirjitya parasainyāni kṣitaṃ dharmeṇa pālayet

1.111.2

पुष्पात्पुष्पं विचिन्वीत मूलच्छेदं न कारयेत् । मालाकार इवारण्ये न यथाङ्गारकारकः

puṣpātpuṣpaṃ vicinvīta mūlacchedaṃ na kārayet / mālākāra ivāraṇye na yathāṅgārakārakaḥ

1.111.3

दोग्धारः क्षीरभुञ्जाना विकृतं तन्न भुञ्जते । परराष्ट्रं महीपालैर्भोक्तव्यं न च दूषयेत्

dogdhāraḥ kṣīrabhuñjānā vikṛtaṃ tanna bhuñjate / pararāṣṭraṃ mahīpālairbhoktavyaṃ na ca dūṣayet

1.111.4

नोधश्छिन्द्यात्तु यो धेन्वाः क्षारार्थो लभते पयः । एवं राष्ट्रं प्रयोगेण पीड्यमानं न वर्धते

nodhaśchindyāttu yo dhenvāḥ kṣārārtho labhate payaḥ / evaṃ rāṣṭraṃ prayogeṇa pīḍyamānaṃ na vardhate

1.111.5

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पृथिवीमनुपालयेन् । पालकस्य भवेद्भूमिः कीर्तिरायुर्यशो बलम्

tasmātsarvaprayatnena pṛthivīmanupālayen / pālakasya bhavedbhūmiḥ kīrtirāyuryaśo balam

1.111.6

आभ्यर्च्य विष्णुं धर्मात्मा गोब्राह्मणहिते रतः । प्रजाः पालयितुं शक्तः पार्थिवो विजितेन्द्रियः

ābhyarcya viṣṇuṃ dharmātmā gobrāhmaṇahite rataḥ / prajāḥ pālayituṃ śaktaḥ pārthivo vijitendriyaḥ

1.111.7

ऐश्वर्यमध्रुवं प्राप्य राजा धर्मे मतिञ्चरेत् । क्षणेन विभवो नश्येन्नात्मायत्तं धनादिकम्

aiśvaryamadhruvaṃ prāpya rājā dharme matiñcaret / kṣaṇena vibhavo naśyennātmāyattaṃ dhanādikam

1.111.8

सत्यं मनोरमाः कामाः सत्यं रम्या विभूतयः । किन्तु वै वनितापाङ्गभङ्गिलोलं हि जीवितम्

satyaṃ manoramāḥ kāmāḥ satyaṃ ramyā vibhūtayaḥ / kintu vai vanitāpāṅgabhaṅgilolaṃ hi jīvitam

1.111.9

व्याघ्रीव तिष्ठति जरा परितर्जयन्ती रोगाश्च शत्रव इव प्रभवन्ति गात्रे । आयुः परिस्त्रवति भिन्नघटादिवाम्भो लोको न चात्महितमाचरतीह कश्चित्

vyāghrīva tiṣṭhati jarā paritarjayantī rogāśca śatrava iva prabhavanti gātre / āyuḥ paristravati bhinnaghaṭādivāmbho loko na cātmahitamācaratīha kaścit

1.111.10

निः शङ्कं किं मनुष्याः कुरुत परहितं युक्तमग्रे हितं यन्मोदध्वं कामिनीभिर्मदनशरहता मन्दमन्दातिदृष्ट्या । मा पापं संकुरुध्वं द्विजहरिपरमाः संभजध्वं सदैव आयुर्निः शेषमेति स्खलति जलघटीभूतमृत्युच्छलेन

niḥ śaṅkaṃ kiṃ manuṣyāḥ kuruta parahitaṃ yuktamagre hitaṃ yanmodadhvaṃ kāminībhirmadanaśarahatā mandamandātidṛṣṭyā / mā pāpaṃ saṃkurudhvaṃ dvijahariparamāḥ saṃbhajadhvaṃ sadaiva āyurniḥ śeṣameti skhalati jalaghaṭībhūtamṛtyucchalena

1.111.11

मातृवत्परदारेषु परद्रव्येषु लोष्टवत् । आत्मवत् सर्वभूतेषु यः पश्यति स पण्डितः

mātṛvatparadāreṣu paradravyeṣu loṣṭavat / ātmavat sarvabhūteṣu yaḥ paśyati sa paṇḍitaḥ

1.111.12

एतदर्थं हि विप्रेन्द्रा राज्यमिच्छन्ति भूभृतः । यदेषां सर्वकार्येषु वचो न प्रतिहन्यते

etadarthaṃ hi viprendrā rājyamicchanti bhūbhṛtaḥ / yadeṣāṃ sarvakāryeṣu vaco na pratihanyate

1.111.13

एतदर्थं हि कुर्वन्ति राजानो धनसञ्चयम् । रक्षयित्वा तु चात्मानं यद्धनं तद्द्विजातये

etadarthaṃ hi kurvanti rājāno dhanasañcayam / rakṣayitvā tu cātmānaṃ yaddhanaṃ taddvijātaye

1.111.14

ओङ्कारशब्दो विप्राणां येन राष्ट्रं प्रवर्धते । स राजा वर्धते योगाद्व्याधिभिश्च न बध्यते

oṅkāraśabdo viprāṇāṃ yena rāṣṭraṃ pravardhate / sa rājā vardhate yogādvyādhibhiśca na badhyate

1.111.15

असमर्थाश्च कुर्वन्ति मुनयो द्रव्यसञ्चयम् । किं पुनस्तु महीपालः पुत्रवत्पालयन्प्रजाः

asamarthāśca kurvanti munayo dravyasañcayam / kiṃ punastu mahīpālaḥ putravatpālayanprajāḥ

1.111.16

यस्यार्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्थास्तस्य बान्धवाः । यस्यार्थाः स मुमांल्लाके यस्यार्थाः स च पण्डितः

yasyārthāstasya mitrāṇi yasyārthāstasya bāndhavāḥ / yasyārthāḥ sa mumāṃllāke yasyārthāḥ sa ca paṇḍitaḥ

1.111.17

त्यजन्ति मित्राणि धनैर्विहीनं पुत्राश्च दाराश्च सुहृज्जनाश्च । ते चार्थवन्तं पुनराश्रयन्ति ह्यर्थो हि लोके पुरुषस्य बन्धुः

tyajanti mitrāṇi dhanairvihīnaṃ putrāśca dārāśca suhṛjjanāśca / te cārthavantaṃ punarāśrayanti hyartho hi loke puruṣasya bandhuḥ

1.111.18

अन्धा हि राजा भवति यस्तु सास्त्रविवर्जितः । अन्धः पश्यति चारेण शास्त्रहीनो न पश्यति

andhā hi rājā bhavati yastu sāstravivarjitaḥ / andhaḥ paśyati cāreṇa śāstrahīno na paśyati

1.111.19

यस्य पुत्राश्च भृत्याश्च मन्त्रिणश्च पुरोहिताः । इन्द्रियाणि प्रसुप्तानि तस्य राज्यं चिरं न हि

yasya putrāśca bhṛtyāśca mantriṇaśca purohitāḥ / indriyāṇi prasuptāni tasya rājyaṃ ciraṃ na hi

1.111.20

येनार्जितास्त्रयो ऽप्यो ऽप्येते पुत्रा भृत्याश्च बान्धवाः । जिता तेन समं भूपैश्चतुरब्धिर्वसुन्धरा

yenārjitāstrayo 'pyo 'pyete putrā bhṛtyāśca bāndhavāḥ / jitā tena samaṃ bhūpaiścaturabdhirvasundharā

1.111.21

लङ्घयेच्छास्त्रयुक्तानि हेतुयुक्तानि यानि च । सहि नश्यति वै राजा इह लोके परत्र च

laṅghayecchāstrayuktāni hetuyuktāni yāni ca / sahi naśyati vai rājā iha loke paratra ca

1.111.22

मनस्तापं न कुर्वीत आपदं प्राप्य पार्थिवः । समबुद्धिः प्रसन्नात्मा प्रसन्नात्मा सुखदुःखे समो भवेत्

manastāpaṃ na kurvīta āpadaṃ prāpya pārthivaḥ / samabuddhiḥ prasannātmā prasannātmā sukhaduḥkhe samo bhavet

1.111.23

धीराः कष्टमनुप्राप्य न भवन्ति विषादिनः । प्रविश्य वदनं राहोः किं नोदति पुनः शशी

dhīrāḥ kaṣṭamanuprāpya na bhavanti viṣādinaḥ / praviśya vadanaṃ rāhoḥ kiṃ nodati punaḥ śaśī

1.111.24

धिग्धिक् शरीरसुखलालितमानवेषु मा खेदयेद्धनकृशं हि शरीरमेव । सद्दारका ह्यधनपाण्डुसुताः श्रुता हि दुःखं विहाय पुनरेव सुखं प्रपन्नाः

dhigdhik śarīrasukhalālitamānaveṣu mā khedayeddhanakṛśaṃ hi śarīrameva / saddārakā hyadhanapāṇḍusutāḥ śrutā hi duḥkhaṃ vihāya punareva sukhaṃ prapannāḥ

1.111.25

गन्धर्वविद्यामालोक्य वाद्यं च गणिकागणान् । धनुर्वेदार्थशास्त्राणि लोके रक्षेच्च भूपतिः

gandharvavidyāmālokya vādyaṃ ca gaṇikāgaṇān / dhanurvedārthaśāstrāṇi loke rakṣecca bhūpatiḥ

1.111.26

कारणेन विना भृत्ये यस्तु कुप्यति पार्थिवः । स गृह्णाति विषोन्मादं कृष्णसर्पविसर्जितम्

kāraṇena vinā bhṛtye yastu kupyati pārthivaḥ / sa gṛhṇāti viṣonmādaṃ kṛṣṇasarpavisarjitam

1.111.27

चापलाद्वारयेद्दृष्टिं मिथ्यावाक्यञ्च वारयेत् । मानवे श्रोत्रिये चैव भृत्यवर्गे सदैव हि

cāpalādvārayeddṛṣṭiṃ mithyāvākyañca vārayet / mānave śrotriye caiva bhṛtyavarge sadaiva hi

1.111.28

लीलां करोति यो राजा भृत्यस्वजनगर्वितः । शासने सर्वदा क्षिप्रं रिपुभिः परिभूयते

līlāṃ karoti yo rājā bhṛtyasvajanagarvitaḥ / śāsane sarvadā kṣipraṃ ripubhiḥ paribhūyate

1.111.29

हुङ्कारे भृकुटीं नैव सदा कुर्वीत पार्थिवः । विना दोषेण यो भृत्यान्राजाधमण शास्ति च । लीलासुखानि भोग्यानि त्यजेदिह महीपतिः

huṅkāre bhṛkuṭīṃ naiva sadā kurvīta pārthivaḥ / vinā doṣeṇa yo bhṛtyānrājādhamaṇa śāsti ca / līlāsukhāni bhogyāni tyajediha mahīpatiḥ

1.111.30

सुखप्रवृत्तैः साध्यन्तै शत्रवो विग्रहे स्थितैः

sukhapravṛttaiḥ sādhyantai śatravo vigrahe sthitaiḥ

1.111.31

उद्योगः साहसंधैर्यं बुद्धिः शक्तिः पराक्रमः । षड्विधो यस्य उत्साहस्तस्य देवो ऽपि शङ्कते

udyogaḥ sāhasaṃdhairyaṃ buddhiḥ śaktiḥ parākramaḥ / ṣaḍvidho yasya utsāhastasya devo 'pi śaṅkate

1.111.32

उद्योगेन कृते कार्ये सिद्धर्यस्य न विद्यते । दैवं तस्य प्रमाणं हि कर्तव्यं पौरुषं सदा

udyogena kṛte kārye siddharyasya na vidyate / daivaṃ tasya pramāṇaṃ hi kartavyaṃ pauruṣaṃ sadā

1.111.33