पराशर उवाच —

एवम् अन्तर् जले विष्णुम् अभिष्टूय स यादवः । अर्चयाम् आस सर्वेशं पुष्पधूपैर् मनोमयैः

evam antar jale viṣṇum abhiṣṭūya sa yādavaḥ / arcayām āsa sarveśaṃ puṣpadhūpair manomayaiḥ

5.19.1

परित्यक्तान्यविषयं मनस् तत्र निवेश्य सः । ब्रह्मभूते चिरं स्थित्वा विरराम समाधितः

parityaktānyaviṣayaṃ manas tatra niveśya saḥ / brahmabhūte ciraṃ sthitvā virarāma samādhitaḥ

5.19.2

कृतकृत्यम् इवात्मानं मन्यमानो महामतिः । आजगाम रथं भूयो निर्गम्य यमुनाम्भसः

kṛtakṛtyam ivātmānaṃ manyamāno mahāmatiḥ / ājagāma rathaṃ bhūyo nirgamya yamunāmbhasaḥ

5.19.3

रामकृष्णौ च ददृशे यथापूर्वं रथे स्थितौ । विस्मिताक्षस् तदाक्रूरस् तं च कृष्णो ऽभ्यभाषत

rāmakṛṣṇau ca dadṛśe yathāpūrvaṃ rathe sthitau / vismitākṣas tadākrūras taṃ ca kṛṣṇo 'bhyabhāṣata

5.19.4

नूनं ते दृष्टम् आश्चर्यम् अक्रूर यमुनाजले । विस्मयोत्फुल्लनयनो भवान् संलक्ष्यते यतः

nūnaṃ te dṛṣṭam āścaryam akrūra yamunājale / vismayotphullanayano bhavān saṃlakṣyate yataḥ

5.19.5

अक्रूर उवाच —

अन्तर् जले यद् आश्चर्यं दृष्टं तत्र मयाच्युत । तद् अत्रापि हि पश्यामि मूर्तिमत् पुरतः स्थितम्

antar jale yad āścaryaṃ dṛṣṭaṃ tatra mayācyuta / tad atrāpi hi paśyāmi mūrtimat purataḥ sthitam

5.19.6

जगद् एतन् महाश्चर्यं रूपं यस्य महात्मनः । तेनाश्चर्यपरेणाहं भवता कृष्ण संगतः

jagad etan mahāścaryaṃ rūpaṃ yasya mahātmanaḥ / tenāścaryapareṇāhaṃ bhavatā kṛṣṇa saṃgataḥ

5.19.7

तत् किम् एतेन मथुरां प्रयामो मधुसूदन । बिभेमि कंसाद् धिग् जन्म परपिण्डोपजीविनाम्

tat kim etena mathurāṃ prayāmo madhusūdana / bibhemi kaṃsād dhig janma parapiṇḍopajīvinām

5.19.8

इत्य् उक्त्वा चोदयाम् आस तान् हयान् वातरंहसः । संप्राप्तश् चातिसायाह्ने सो ऽक्रूरो मथुरां पुरीम्

ity uktvā codayām āsa tān hayān vātaraṃhasaḥ / saṃprāptaś cātisāyāhne so 'krūro mathurāṃ purīm

5.19.9

विलोक्य मथुरां रामं कृष्णं चाह स यादवः । पद्भ्यां यातं महावीर्यौ रथेनैको विशाम्य् अहम्

vilokya mathurāṃ rāmaṃ kṛṣṇaṃ cāha sa yādavaḥ / padbhyāṃ yātaṃ mahāvīryau rathenaiko viśāmy aham

5.19.10

गन्तव्यं वसुदेवस्य न भवद्भ्यां तथा गृहम् । युवयोर् हि कृते वृद्धः स कंसेन निरस्यते

gantavyaṃ vasudevasya na bhavadbhyāṃ tathā gṛham / yuvayor hi kṛte vṛddhaḥ sa kaṃsena nirasyate

5.19.11

पराशर उवाच —

इत्य् उक्त्वा प्रविवेशाथ सो ऽक्रूरो मथुरां पुरीम् । प्रविष्टौ रामकृष्णौ च राजमार्गम् उपागतौ

ity uktvā praviveśātha so 'krūro mathurāṃ purīm / praviṣṭau rāmakṛṣṇau ca rājamārgam upāgatau

5.19.12

स्त्रीभिर् नरैश् च सानन्दं लोचनैर् अभिवीक्षितौ । जग्मतुर् लीलया वीरौ मत्तौ बालगजाव् इव

strībhir naraiś ca sānandaṃ locanair abhivīkṣitau / jagmatur līlayā vīrau mattau bālagajāv iva

5.19.13

भ्रममाणौ तु तौ दृष्ट्वा रजकं रङ्गकारकम् । अयाचेतां सुरूपाणि वासांसि रुचिराननौ

bhramamāṇau tu tau dṛṣṭvā rajakaṃ raṅgakārakam / ayācetāṃ surūpāṇi vāsāṃsi rucirānanau

5.19.14

कंसस्य रजकः सो ऽथ प्रसादारूढविस्मयः । बहून्य् आक्षेपवाक्यानि प्राहोच्चै रामकेशवौ

kaṃsasya rajakaḥ so 'tha prasādārūḍhavismayaḥ / bahūny ākṣepavākyāni prāhoccai rāmakeśavau

5.19.15

ततस् तलप्रहारेण कृष्णस् तस्य दुरात्मनः । पातयाम् आस कोपेन रजकस्य शिरो भुवि

tatas talaprahāreṇa kṛṣṇas tasya durātmanaḥ / pātayām āsa kopena rajakasya śiro bhuvi

5.19.16

हत्वादाय च वस्त्राणि पीतनीलाम्बरौ ततः । कृष्णरामौ मुदा युक्तौ मालाकारगृहं गतौ

hatvādāya ca vastrāṇi pītanīlāmbarau tataḥ / kṛṣṇarāmau mudā yuktau mālākāragṛhaṃ gatau

5.19.17

विकासिनेत्रयुगलो मालाकारो ऽपि विस्मितः । एतौ कस्य कुतो वैतौ मैत्रेयाचिन्तयत् ततः

vikāsinetrayugalo mālākāro 'pi vismitaḥ / etau kasya kuto vaitau maitreyācintayat tataḥ

5.19.18

पीतनीलाम्बरधरौ तौ दृष्ट्वातिमनोहरौ । स तर्कयाम् आस तदा भुवं देवाव् उपागतौ

pītanīlāmbaradharau tau dṛṣṭvātimanoharau / sa tarkayām āsa tadā bhuvaṃ devāv upāgatau

5.19.19

विकासिमुखपद्माभ्यां ताभ्यां पुष्पाणि याचितः । भुवं विष्टभ्य हस्ताभ्यां पस्पर्श शिरसा महीम्

vikāsimukhapadmābhyāṃ tābhyāṃ puṣpāṇi yācitaḥ / bhuvaṃ viṣṭabhya hastābhyāṃ pasparśa śirasā mahīm

5.19.20

प्रसादपरमौ नाथौ मम गेहम् उपागतौ । धन्यो ऽहम् अर्चयिष्यामीत्य् आह तौ माल्यजीवकः

prasādaparamau nāthau mama geham upāgatau / dhanyo 'ham arcayiṣyāmīty āha tau mālyajīvakaḥ

5.19.21

ततः प्रहृष्टवदनस् तयोः पुष्पाणि कामतः । चारूण्य् एतान्य् अथैतानि प्रददौ स विलोभयन्

tataḥ prahṛṣṭavadanas tayoḥ puṣpāṇi kāmataḥ / cārūṇy etāny athaitāni pradadau sa vilobhayan

5.19.22

पुनः पुनः प्रणम्यासौ मालाकारो नरोत्तमौ । ददौ पुष्पाणि चारूणि गन्धवन्त्य् अमलानि च

punaḥ punaḥ praṇamyāsau mālākāro narottamau / dadau puṣpāṇi cārūṇi gandhavanty amalāni ca

5.19.23

मालाकाराय कृष्णो ऽपि प्रसन्नः प्रददौ वरम् । श्रीस् त्वां मत्संश्रया भद्र न कदाचित् त्यजिष्यति

mālākārāya kṛṣṇo 'pi prasannaḥ pradadau varam / śrīs tvāṃ matsaṃśrayā bhadra na kadācit tyajiṣyati

5.19.24

बलहानिर् न ते सौम्य धनहानिस् तथैव च । यावद् दिनानि तावच् च न नशिष्यति संततिः

balahānir na te saumya dhanahānis tathaiva ca / yāvad dināni tāvac ca na naśiṣyati saṃtatiḥ

5.19.25

भुक्त्वा च भोगान् विपुलांस् त्वम् अन्ते मत्प्रसादजम् । ममानुस्मरणं प्राप्य दिव्यं लोकम् अवाप्स्यसि

bhuktvā ca bhogān vipulāṃs tvam ante matprasādajam / mamānusmaraṇaṃ prāpya divyaṃ lokam avāpsyasi

5.19.26

धर्मे मनश् च ते भद्र सर्वकालं भविष्यति । युष्मत्संततिजातानां दीर्घम् आयुर् भविष्यति

dharme manaś ca te bhadra sarvakālaṃ bhaviṣyati / yuṣmatsaṃtatijātānāṃ dīrgham āyur bhaviṣyati

5.19.27

नोपसर्गादिकं दोषं युष्मत्संततिसंभवः । संप्राप्स्यति महाभाग यावत् सूर्यो भविष्यति

nopasargādikaṃ doṣaṃ yuṣmatsaṃtatisaṃbhavaḥ / saṃprāpsyati mahābhāga yāvat sūryo bhaviṣyati

5.19.28

इत्य् उक्त्वा तद्गृहात् कृष्णो बलदेवसहायवान् । निर्जगाम मुनिश्रेष्ठ मालाकारेण पूजितः

ity uktvā tadgṛhāt kṛṣṇo baladevasahāyavān / nirjagāma muniśreṣṭha mālākāreṇa pūjitaḥ

5.19.29