पराशर उवाच —

संस्तुतो भगवान् इत्थं देवराजेन केशवः । प्रहस्य भावगम्भीरम् उवाचेन्द्रं द्विजोत्तम

saṃstuto bhagavān itthaṃ devarājena keśavaḥ / prahasya bhāvagambhīram uvācendraṃ dvijottama

5.31.1

भगवान् उवाच —

देवराजो भवान् इन्द्रो वयं मर्त्या जगत्पते । क्षन्तव्यं भवतैवैतद् अपराधकृतं मम

devarājo bhavān indro vayaṃ martyā jagatpate / kṣantavyaṃ bhavataivaitad aparādhakṛtaṃ mama

5.31.2

पारिजाततरुश् चायं नीयताम् उचितास्पदम् । गृहीतो ऽयं मया शक्र सत्यावचनकारणात्

pārijātataruś cāyaṃ nīyatām ucitāspadam / gṛhīto 'yaṃ mayā śakra satyāvacanakāraṇāt

5.31.3

वज्रं चेदं गृहाण त्वं यद् ग्रस्तं प्रहितं त्वया । तवैवैतत् प्रहरणं शक्र वैरिविदारणम्

vajraṃ cedaṃ gṛhāṇa tvaṃ yad grastaṃ prahitaṃ tvayā / tavaivaitat praharaṇaṃ śakra vairividāraṇam

5.31.4

शक्र उवाच —

विमोहयसि माम् ईश मर्त्यो ऽहम् इति किं वदन् । जानीमस् त्वां भगवतो न तु सूक्ष्मविदो वयम्

vimohayasi mām īśa martyo 'ham iti kiṃ vadan / jānīmas tvāṃ bhagavato na tu sūkṣmavido vayam

5.31.5

यो ऽसि सो ऽसि जगत्त्राणप्रवृत्तौ नाथ संस्थितः । जगतः शल्यनिष्कर्षं करोष्य् असुरसूदन

yo 'si so 'si jagattrāṇapravṛttau nātha saṃsthitaḥ / jagataḥ śalyaniṣkarṣaṃ karoṣy asurasūdana

5.31.6

नीयतां पारिजातो ऽयं कृष्ण द्वारवतीं पुरीम् । मर्त्यलोके त्वया मुक्ते नायं संस्थास्यते भुवि

nīyatāṃ pārijāto 'yaṃ kṛṣṇa dvāravatīṃ purīm / martyaloke tvayā mukte nāyaṃ saṃsthāsyate bhuvi

5.31.7

पराशर उवाच —

तथेत्य् उक्त्वा च देवेन्द्रम् आजगाम भुवं हरिः । प्रसक्तैः सिद्धगन्धर्वैः स्तूयमानः सुरर्षिभिः

tathety uktvā ca devendram ājagāma bhuvaṃ hariḥ / prasaktaiḥ siddhagandharvaiḥ stūyamānaḥ surarṣibhiḥ

5.31.8

ततः शङ्खम् उपाध्माय द्वारकोपरि संस्थितः । हर्षम् उत्पादयाम् आस द्वारकावासिनां द्विज

tataḥ śaṅkham upādhmāya dvārakopari saṃsthitaḥ / harṣam utpādayām āsa dvārakāvāsināṃ dvija

5.31.9

अवतीर्याथ गरुडात् सत्यभामासहायवान् । निष्कुटे स्थापयाम् आस पारिजातं महातरुम्

avatīryātha garuḍāt satyabhāmāsahāyavān / niṣkuṭe sthāpayām āsa pārijātaṃ mahātarum

5.31.10

यम् अभ्येत्य जनः सर्वो जातिं स्मरति पौर्विकीम् । वास्यते यस्य पुष्पोत्थगन्धेनोर्वी त्रियोजनम्

yam abhyetya janaḥ sarvo jātiṃ smarati paurvikīm / vāsyate yasya puṣpotthagandhenorvī triyojanam

5.31.11

ततस् ते यादवाः सर्वे देहबन्धान् अमानुषान् । ददृशुः पादपे तस्मिन् कुर्वतो मुखदर्शनम्

tatas te yādavāḥ sarve dehabandhān amānuṣān / dadṛśuḥ pādape tasmin kurvato mukhadarśanam

5.31.12

किंकरैः समुपानीतं हस्त्यश्वादि ततो धनम् । स्त्रियश् च कृष्णो जग्राह नरकस्य परिग्रहान्

kiṃkaraiḥ samupānītaṃ hastyaśvādi tato dhanam / striyaś ca kṛṣṇo jagrāha narakasya parigrahān

5.31.13

ततः काले शुभे प्राप्ते उपयेमे जनार्दनः । ताः कन्या नरकेणासन् सर्वतो याः समाहृताः

tataḥ kāle śubhe prāpte upayeme janārdanaḥ / tāḥ kanyā narakeṇāsan sarvato yāḥ samāhṛtāḥ

5.31.14

एकस्मिन्न् एव गोविन्दः काले तासां महामुने । जग्राह विधिवत् पाणीन् पृथग्गेहेषु धर्मतः

ekasminn eva govindaḥ kāle tāsāṃ mahāmune / jagrāha vidhivat pāṇīn pṛthaggeheṣu dharmataḥ

5.31.15

षोडशस्त्रीसहस्राणि शतम् एकं तथाधिकम् । तावन्ति चक्रे रूपाणि भगवान् मधुसूदनः

ṣoḍaśastrīsahasrāṇi śatam ekaṃ tathādhikam / tāvanti cakre rūpāṇi bhagavān madhusūdanaḥ

5.31.16

एकैकश्येन ताः कन्या मेनिरे मधुसूदनः । ममैव पाणिग्रहणं भगवान् कृतवान् इति

ekaikaśyena tāḥ kanyā menire madhusūdanaḥ / mamaiva pāṇigrahaṇaṃ bhagavān kṛtavān iti

5.31.17

निशासु च जगत्स्रष्टा तासां गेहेषु केशवः । उवास विप्र सर्वासां विश्वरूपधरो हरिः

niśāsu ca jagatsraṣṭā tāsāṃ geheṣu keśavaḥ / uvāsa vipra sarvāsāṃ viśvarūpadharo hariḥ

5.31.18