पराशर उवाच —

कंसस् ततौद्विग्नमनाः प्राह सर्वान् महासुरान् । प्रलम्बकेशिप्रमुखान् आहूयासुरपुंगवान्

kaṃsas tataudvignamanāḥ prāha sarvān mahāsurān / pralambakeśipramukhān āhūyāsurapuṃgavān

5.4.1

कंस उवाच —

हे प्रलम्ब महाबाहो केशिन् धेनुक पूतने । अरिष्टाद्यैस् तथा चान्यैः श्रूयतां वचनं मम

he pralamba mahābāho keśin dhenuka pūtane / ariṣṭādyais tathā cānyaiḥ śrūyatāṃ vacanaṃ mama

5.4.2

मां हन्तुम् अमरैर् यत्नः कृतः किल दुरात्मभिः । मद्वीर्यतापितैर् वीरा न त्व् एतान् गणयाम्य् अहम्

māṃ hantum amarair yatnaḥ kṛtaḥ kila durātmabhiḥ / madvīryatāpitair vīrā na tv etān gaṇayāmy aham

5.4.3

किम् इन्द्रेणाल्पवीर्येण किं हरेणैकचारिणा । हरिणा वापि किं साध्यं छिद्रेष्व् असुरघातिना

kim indreṇālpavīryeṇa kiṃ hareṇaikacāriṇā / hariṇā vāpi kiṃ sādhyaṃ chidreṣv asuraghātinā

5.4.4

किम् आदित्यैः सवसुभिर् अल्पवीर्यैः किम् अग्निभिः । किं वान्यैर् अमरैः सर्वैर् मद्बाहुबलनिर्जितैः

kim ādityaiḥ savasubhir alpavīryaiḥ kim agnibhiḥ / kiṃ vānyair amaraiḥ sarvair madbāhubalanirjitaiḥ

5.4.5

किं न दृष्टो ऽमरपतिर् मया संयुगम् एत्य सः । पृष्ठेनैव वहन् बाणान् अपागच्छन् न वक्षसा

kiṃ na dṛṣṭo 'marapatir mayā saṃyugam etya saḥ / pṛṣṭhenaiva vahan bāṇān apāgacchan na vakṣasā

5.4.6

मद्राष्ट्रे वारिता वृष्टिर् यदा शक्रेण किं तदा । मद्बाणभिन्नैर् जलदैर् आपो मुक्ता यथेप्सिताः

madrāṣṭre vāritā vṛṣṭir yadā śakreṇa kiṃ tadā / madbāṇabhinnair jaladair āpo muktā yathepsitāḥ

5.4.7

किम् उर्व्याम् अवनीपाला मद्बाहुबलभीरवः । न सर्वे सन्नतिं याता जरासंधम् ऋते गुरुम्

kim urvyām avanīpālā madbāhubalabhīravaḥ / na sarve sannatiṃ yātā jarāsaṃdham ṛte gurum

5.4.8

अमरेषु ममावज्ञा जायते दैत्यपुंगवाः । हास्यं मे जायते वीरास् तेषु यत्नपरेष्व् अपि

amareṣu mamāvajñā jāyate daityapuṃgavāḥ / hāsyaṃ me jāyate vīrās teṣu yatnapareṣv api

5.4.9

तथापि खलु दुष्टानां तेषाम् अभ्यधिकं मया । अपकाराय दैत्येन्द्रा यतनीयं दुरात्मनाम्

tathāpi khalu duṣṭānāṃ teṣām abhyadhikaṃ mayā / apakārāya daityendrā yatanīyaṃ durātmanām

5.4.10

तद् ये तपस्विनः केचित् पृथिव्यां ये च यज्विनः । कार्यो देवापकाराय तेषां सर्वात्मना वधः

tad ye tapasvinaḥ kecit pṛthivyāṃ ye ca yajvinaḥ / kāryo devāpakārāya teṣāṃ sarvātmanā vadhaḥ

5.4.11

उत्पन्नश् चापि मृत्युर् मे भूतपूर्वश् च मे किल । इत्य् एतद् बालिका प्राह देवकीगर्भसंभवा

utpannaś cāpi mṛtyur me bhūtapūrvaś ca me kila / ity etad bālikā prāha devakīgarbhasaṃbhavā

5.4.12

तस्माद् बालेषु परमो यत्नः कार्यो महीतले । यत्रोद्रिक्तं बलं बाले स हन्तव्यः प्रयत्नतः

tasmād bāleṣu paramo yatnaḥ kāryo mahītale / yatrodriktaṃ balaṃ bāle sa hantavyaḥ prayatnataḥ

5.4.13

इत्य् आज्ञाप्यासुरान् कंसः प्रविश्यात्मगृहं ततः । मुमोच वसुदेवं च देवकीं च निरोधतः

ity ājñāpyāsurān kaṃsaḥ praviśyātmagṛhaṃ tataḥ / mumoca vasudevaṃ ca devakīṃ ca nirodhataḥ

5.4.14

युवयोर् घातिता गर्भा वृथैवैते मयाधुना । को ऽप्य् अन्य एव नाशाय बालो मम समुद्गतः

yuvayor ghātitā garbhā vṛthaivaite mayādhunā / ko 'py anya eva nāśāya bālo mama samudgataḥ

5.4.15

तद् अलं परितापेन नूनं तद् भाविनो हि ते । अर्भका युवयोः को वा नायुषो ऽन्ते विहन्यते

tad alaṃ paritāpena nūnaṃ tad bhāvino hi te / arbhakā yuvayoḥ ko vā nāyuṣo 'nte vihanyate

5.4.16

पराशर उवाच —

इत्य् आश्वास्य विमुक्त्वा च कंसस् तौ परिशङ्कितः । अन्तर्गृहं द्विजश्रेष्ठ प्रविवेश पुनः स्वकम्

ity āśvāsya vimuktvā ca kaṃsas tau pariśaṅkitaḥ / antargṛhaṃ dvijaśreṣṭha praviveśa punaḥ svakam

5.4.17